Shabushi Avenue รัชโยธิน

ครั้งสุดท้ายที่ผมกินชาบูชิก็น่าจะเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว จำได้ว่าอิ่มดีของเยอะสะใจ
นอกนั้นก็เฉยๆ มาวันนี้ความรู้สึกดีๆเหล่านั้นหายไปหมดแล้วครับ

ที่จริงถ้าจะไม่ขายก็ปิดร้านไปเลยจะดีกว่า ลูกค้าจะได้ไปกินร้านอื่น ไม่ต้องเซ็งด้วยกันทั้งลูกค้าและพนักงาน
ร้านปิดก็คือปิด ร้านเปิดก็ควรจะมีอะไรให้กิน อย่างน้อยซัก 80% ของทั้งหมดก็ยังดี
แต่ที่เจอวันนี้คือ 20% จาก 100%

วันนั้นผมเข้าไปค่อนข้างดึกแต่ก็ไม่ดึกมาก (50นาทีก่อนร้านปิด)
อาหารบนสายพานเหลือน้อยมากหรือแทบจะไม่มี (จานวางเยอะแต่เป็นของที่ซ้ำๆ)
อาหารสุกแล้วอย่างซูชิและของทอดต่างๆข้าวผัดและอื่นๆ เหลือแค่ 1 ใน 10 (จากหน้าร้านมองไม่เห็นเลยซวยเลย)
พนักงาน คุยดราม่าเรื่องที่ตัวเองทำงานหนักหลายชั่วโมงกันเสียงดังมาก โดยที่ลูกค้ายังนั่งอยู่ 4-5 โต๊ะ
พนักงานใหม่ทำถาดใบใหญ่หล่น แต่ไม่มีท่าทีถึงความรู็สึกผิดแต่อย่างใด
ทีนั่งมีเศษทิชชู่ที่ลูกค้าก่อนหน้าทิ้งเอาไว้
พนักงานมีเมนูอาหารสายพานที่เก็บไปแล้วมาให้เลือก แต่ได้มาแค่1ใน5
จานชามที่ใช้ดูโชกโชนมาก ทั้งบิ่น ถลอก สีลอก เยิน

พนักงานส่วนใหญ่เป็นเด็กที่มาทำงานพาทไทม์ ยังไม่เข้าใจงานบริการ ดูจะหัวเสียกับการทำงานล่วงเวลาและอื่นๆ

เทมปุระ
แป้ง 80% กุ้ง 20%

พุงปลา
คาว แทบไม่มีเนื้อ ไม่น่าทาน

แนะนำ ก่อนเข้าไปก็ดูเคาน์เตอร์ของกินกับบนสายพานก่อนละกันนะครับ
ถ้าได้กินครบและอิ่มดี ทุกอย่างก็ไม่น่าจะแย่ขนาดนี้
เรื่องอาหาร ขอยังไม่พูดถึง