ปทุมเค้ก

ร้านนี้เป็นร้านที่เก่าแก่พอสมควรเลยนะ ตั้งอยู่ในซอย 39 หรือในซอยพร้อมพงษ์ ฝั่งตรงข้ามกับเอ็มโพเรียม ตอนแรกที่รู้จัก เพราะว่าอ่านนิตยสาร แล้วเจอดาราคนหนึ่งให้สัมภาษณ์ถึงร้านที่กินประจำตั้งแต่เด็ก แล้วก็มีปทุมเค้กเป็นหนึ่งในนั้น แล้วดาราคนนี้เค้าก็อายุประมาณ 40 ต้นๆ แล้วอ่ะ คิดดูดิ ว่ามันจะเปิดมานานขนาดไหน

แล้วครั้งแรกที่เราได้ไปกินร้านนี้ ก็เป็นตอนที่เราทำงานอยู่ในตึกที่ตั้งอยู่ในซอยเดียวกันนี้นี่แหละ แบบว่าเดินมาแค่สักประมาณ 50 เมตร ก็จะถึงปทุมเค้กแล้ว ตอนนั้นจำได้ว่าชอบกิน “ข้าวผัดเนย กับไก่อบเนย” ข้าวผัดเนยอร่อยมาก มีรสเนยอยู่เต็มๆ คำ ส่วนไก่อบก็เนื้อนุ่ม อบมากับซอสมะเขือเทศ รสชาติเปรี้ยวๆ หวานๆ ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกว่าเค้าจะใส่เห็ดแชมปิญองฝานบางๆ มาให้ด้วยนะ....ไปทีไร เป็นต้องสั่งจานนี้มากินทุกที

และสิ่งที่ขึ้นชื่อที่สุดของปทุมเค้ก ก็ต้องเป็นเค้กน่ะสิ จริงป่ะ เพราะชื่อร้านเค้ามีคำว่าเค้กอยู่ด้วย ตอนนั้น เวลาจะเซอร์ไพรส์วันเกิดเพื่อนในออฟฟิศ ก็จะโทรไปสั่งเค้กร้านนี้กัน รู้สึกว่า ช็อกโกแลตฟัดจ์ หรือช็อกหน้านิ่มนี่แหละจะอร่อยสุด เค้ารับทำเค้กตามสั่ง และมีขายที่หน้าร้าน พร้อมทั้งเบเกอรี่อย่างอื่นด้วย พวกพายนี่อร่อยสุด ขนมปังเนยสดก็ขึ้นชื่อ น้ำตาลไอซิ่งบนขนมปังนี่อย่างหนาเลยล่ะ ชอบมีพวกคุณป้าที่ดูท่าทางรวยๆ กับดารามาซื้อพวกขนมอบที่นี่ใส่กล่องกลับบ้านกันไปเป็นถุงๆ เลย

แต่เราไม่ได้ไปร้านนี้นานแล้ว สัก 4 - 5 ปีได้แล้วนะ เพราะวิถีชีวิตช่วงนี้ ทำงานโซนบางซื่อ แม้บ้านจะอยู่ละแวกสุขุมวิท แต่ก็ไม่สะดวกที่จะแวะไปแถวนั้นเท่าไหร่ เพราะมันเป็นกลางทาง....แต่แล้ววันนึง ได้ไปทำงานแถวๆ นั้นพอดี เลยลองแวะไปรื้อฟื้นความหลังกันซะหน่อย

เราสั่ง “ข้าวผัดแกงเขียวหวานหมู+ไข่เจียว” กับ เมนูประจำอีกอย่าง คือ “ต้มแซ่บกระดูกหมูอ่อน” ทุกอย่างราคาไม่เกิน 80 บาท

ข้าวผัดแกงเขียวหวานนั้น หมูชิ้นใหญ่สะใจดี มีไข่เค็มแดงๆ มันๆ มาให้ด้วย แต่ว่าเราว่าน้ำพริกที่เค้าใช้ มันรสเข้มเกินไป และวิธีที่จะรสความเข้มข้นไปจนถึงความเค็มของน้ำพริกแกงได้ดีที่สุดคือ เติมนมสดคาร์เนชั่นลงไปในข้าวผัดนิดหน่อยตอนที่ผัด มันก็เหมือนเราใส่กะทิลงไปในแกงเขียวหวานนั่นแหละ เราเคยไปกินร้านบ้านๆ ร้านนึง ที่ใส่นมลงไปแบบนี้ แล้วข้าวผัดแกงเขียวหวานของเค้าก็มันอร่อยมากเลยแหละ มันกลมกล่อมและลงตัวดี เราเลยรู้ว่ามันต้องใส่นมสดกระป๋องอ่ะ...แต่อันนี้ยังไม่เท่าไหร่หรอก ที่มาผิดสังเกตว่าฝีมือตกไปจริงๆ คือ “ไข่เจียว” อ่ะค่ะ เรากินแล้วรู้สึกเลยว่าใส่ผงชูรสมากเกินไป เพราะมันเค็มแบบหวานๆ จนปร่าลิ้นเลยนะ (ของที่ใส่ผงชูรสมักจะเค็มแบบหวานๆ ) และมันก็กรอบจนแข็ง ลักษณะเหมือนผสมแป้งโกกิ เราว่าไข่เจียวนุ่มๆ ฟูๆ อร่อยกว่านะ เพราะมันให้รสไข่เจียวได้เต็มที่มากกว่า

ส่วน “ต้มแซ่บกระดูกหมูอ่อน” ก็ยังคงให้หมูมาเยอะเช่นเดิม ควานลงไปเมื่อไหร่ก็เจอ แต่รสชาติยังรู้สึกได้ถึงผงชูรสนะ

สรุปว่าครั้งนี้เรากินเหลือแหละ จนเจ้าของร้านที่เค้าจะชอบนั่งคลุกคลีตีโมงขายของ เก็บตังค์ และดูแลความเรียบร้อยอยู่ในร้าน ถามเราว่า อาหารไม่อร่อยเหรอครับ เราก็เลยบอกไปว่า อร่อยค่ะ แต่ว่าอิ่ม

ถ้าเจ้าของร้านมาอ่านเจอ เราอยากขอให้ ปทุมเค้ก กลับไปเป็นปทุมเค้กแบบเดิมกับที่เราเคยกินเมื่อหลายปีก่อนอ่ะ หรือว่าเค้าเปลี่ยนพ่อครัวก็ไม่รู้นะ ร้านอาหารดีๆ ไม่ใช้ผงชูรสเลยน่าจะยิ่งดีเข้าไปใหญ่ เดี่ยวนี้คนไวต่อผงชูรสเยอะนะ ใส่มานิดเดียวเค้าก็รู้แล้วล่ะ

แต่เราก็ยังประทับใจเบเกอรี่ของร้านปทุมเค้กเหมือนเดิมนะ อันนี้ฝีมือยังคงเส้นคงวา เพราะคงเป็นคุณป้าคนเดิมทำ