ราดหน้านพดล (เจ้าเก่า)

ร้านนี้ผมเห็นด้วยนะครับ ความอร่อยนั้นเต็มสิบ แต่เดียวนี้ขายแต่ห่อกลับบ้านแล้วไม่มีแบบกินที่ร้าน (ขายแบบนี้สัก 2-3 ปีได้แหละ) หลาย ๆ อย่างที่ร้านนี้เปลี่ยนไปเยอะมาก เช่นแรก ๆ เมื่อนานมาแล้วประมาณยี่สิบปีก่อนยังขายตอนดึกอยู่เลย ตอนนี้ขายประมาณหกโมงกว่า ๆ ก็ปิดแหละ (สักประมาณ 10 กว่าปีที่ผ่านมาที่ขายแบบปิดตอนเย็น) อีกอันหนึ่งคือความไม่แน่นอนของร้านคือนึกว่าวันไหนไม่ขายก็ไม่ขายผมเคยไปอยู่ช่วงหนึ่งก็ไม่ขายทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่วันหยุดของร้านหรืออะไร เป็นแบบนี้บ่อยมาก ออกไปซื้อแล้วมักจะไม่เปิด แต่เดียวนี้ลดลงแหละเรื่องหยุดขายกลับมาขายสม่ำเสมอขึ้น ร้านจะเปิดสายมากประมาณ 11 โมงถ้าจะไปกินสัก 8-9 โมงร้านจะไม่เปิด แต่ก่อนตอนผมเด็ก ๆ ร้านจะมีผัดซีอิ๋วด้วยและก็มีหมี่กรอบร้านตัดเมนูนี้มานานได้พักใหญ่เป็นสิบปีได้แล้ว ไม่รู้อะไรถึงเลิกขายสองเมนูนี้ ท้ายสุดคือร้านไม่มีที่จอดรถนะครับ ไปซื้อควรขี่มอเตอร์ไซด์หรือเดินไปซื้อจะสะดวกกว่า อันนี้ต้องขอบอกในฐานะกินตั้งแต่เกิดยันตอนนี้อยู่ในวัยมีลูกเรียนประถมได้แล้ว (บ้านอยู่แถวร้านมาประมาณ 40 ปี) ตอนนี้ก็ยังกินอยู่ แต่ความอร่อยนั้นที่ไม่เปลี่ยน รอไม่นานครับได้กินเลย อีกอันคือคุณนพดลนั้นจะหน้าตาเหมือนอาตู่ นพพลมาก...อิอิ

ปล. ก็อยากให้ร้านนี้อยู่ไปนาน ๆ นะครับ ถึงจะมีการปรับเปลี่ยนไปเยอะในช่วงที่ผ่านมา (เหมือนจะถอยลง แต่รสชาติไม่เปลี่ยน)แต่ก็ถ้าคิดถึงราดหน้าผมก็นึกถึงร้านนี้เป็นร้านแรกเสมอ...กินมาหลายที่ก็สู้ร้านนี้ไม่ได้จริง ๆ พวกดังอย่างเคี้ยง, สูตร 40 ปี ที่ศาลเจ้าพ่อเสือ, จ๊ากกี่, ไก่ทอง ฯลฯ ก็อร่อยไม่เท่า ซึ่งผมก็ดีใจที่อยู่ใกล้ร้านนี้นะเป็นความผูกพันไปแหละ

กินตั้งแต่เด็ก ถ้าตื่นสาย ไม่ได้กิน เพราะขายหมดก่อน 555 ขายดีมว๊ากกก