สวัสดีครับแม่ ที่บ้านเป็นไงบ้าง ฝนตกหนักไหม ระวังเป็นหวัดนะ ฝากบอกพ่อด้วยอย่าดื้อ งดของมัน ของทอด ช่วงนี้ที่กรุงเทพฝนตกทุกวันเลย บรรยากาศเหงา ๆ แบบนี้ คิดถึงต้มถั่วซี่โครงหมูอุ่น ๆ ของแม่ที่สุดในโลก อยากกลับบ้านจังเลยย วันนี้ Wongnai Story Ep.132 จะพาทุกคนกลับไปกินข้าวที่บ้านกัน
.
1.ต่างจังหวัด สู่เมืองหลวง
บางคนไม่ได้อยู่ต่างจังหวัด แต่ก็ห่างกับที่บ้านเหมือนอยู่ต่างจังหวัด แต่คนที่มาจากต่างหวัดเนี่ย จริง ๆ เขาคิดถึงบ้านมากนะ เพราะ “ตำแหน่งนี้มันมีแค่ที่กรุงเทพ แล้วเงินก็ยังดีที่กว่าที่บ้านเราเยอะเลย” การเข้าถึงโอกาสที่หลากหลายของเมืองหลวง ดึงดูดผู้คนจากทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะคนต่างจังหวัดที่เข้ามาทำงานในเมืองหลวงนั้นมีจำนวนไม่น้อยเลย จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่าในปี พ.ศ. 2563 มีคนต่างจังหวัดที่เข้ามากรุงเทพมหานครมากกว่า 3 ล้านคน หลายคนยอมจากบ้านเกิด ครอบครัว ความคุ้นเคยที่อบอุ่นไว้เบื้องหลัง เพื่อไขว่คว้าอนาคตที่ดีกว่า
.
ชีวิตเมืองหลวงนั้นเต็มไปด้วยการแข่งขันและความกดดัน คนวัยทำงานในกรุงเทพฯ ใช้ชั่วโมงการทำงานเฉลี่ยสูงกว่าคนในต่างจังหวัด และกว่า 60% ทำงานล่วงเวลาเป็นประจำ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในตอนเช้า เราก็ต้องรีบเร่งออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน ไปเบียดกันบนรถไฟฟ้า และกว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว แต่แน่นอนว่าผมตั้งใจมาทำงานหนัก ก็เพราะผลตอบแทนมันดีกว่าเดิมนี่นา
.
2.เย็นนี้กินข้าวกับพี่ที่ออฟฟิศนะ
นอกเหนือจากการทำงานล่วงเวลา ภาระทางสังคมในออฟฟิศก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เราเหนื่อยล้ามันก็ดูดีนะ ที่ได้สังสรรค์ เพราะการกินดื่มกับเพื่อนและรุ่นพี่ที่ทำงาน อาจจะได้เรียนรู้ชีวิตในมุมมองอื่นนอกจากเรื่องงาน แต่ทุกอย่างก็เหมือนเหรียญสองด้าน
.
ถึงแม้เราจะเหนื่อยล้า แต่ก็ยังต้องไป คนที่นี่ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำงานและกิจกรรมนอกบ้าน ทำให้เวลาสำหรับครอบครัวลดน้อยลง มีงานวิจัยบอกว่าบอกด้วยว่า คนไทยกว่า 60% มีโอกาสทานข้าวร่วมกับครอบครัวน้อยกว่า 3 ครั้งต่อสัปดาห์
.
3.บ้านของหัวใจ ครอบครัวทางใจ
เวลาที่ไม่ได้กลับบ้านเลย อาการคิดถึงที่บ้านจะกำเริบ ถึงแม้บ้านแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน อาจจะไม่ใช่สถาบันครอบครัวตามรูปแบบที่เราเคยเห็นเสมอไป แต่จริง ๆ แล้วสำหรับผมบ้านคือผู้คน มันคือสิ่งที่เราได้รับความรู้สึกอบอุ่น ในทางจิตวิทยาเราเรียกสิ่งนี้ว่า บ้านของหัวใจ หรือ ครอบครัวทางใจ (Support system)
.
บ้านของหัวใจหรือครอบครัวทางใจนั้น อาจเป็นแม่ที่คอยกอดเราเมื่อร้องไห้ พ่อที่คอยขัดเกลาให้เราเข้มแข็ง เพื่อนที่หัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกับเรา พี่น้องที่มองตากันก็เข้าใจโดยไม่ต้องพูดอะไร คนรักที่เป็นเสาหลักให้เรายามอ่อนแอ หรืออาจจะเป็นใครสักคนที่ให้ยกตัวอย่างยังไงก็คงพูดแทนกันไม่ได้
พวกเขาคือผู้ที่ทำให้หัวใจเราอบอุ่น เป็นผู้ที่รับฟังเราโดยไม่ตัดสิน เป็นที่พักพิงให้เรา ครอบครัวทางใจเหล่านี้ อาจไม่ได้ผูกพันกันด้วยสายเลือด แต่ผูกพันด้วยความรักความเข้าใจ
.
ผมได้เรียนรู้อย่างหนึ่งจากรุ่นพี่ที่ทำงาน “ให้ระวังความคิดตัวเองเวลาที่อยู่ตัวคนเดียว” บางครั้งเมื่อเรารู้สึกเหงา เราอาจเผลอคิดไปเองว่าเราไม่เหลือใคร แต่พอเรียกสติกลับมาดี ๆ เรายังมีใครสักคนเสมอ บางครั้งก็ไม่ต้องนึกใครที่ไหนไกล ผมมานั่งนึกกับตัวเอง ‘ล่าสุดเราโทรหาคนในครอบครัวเมื่อไหร่กันนะ? ’ ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์โทรหาแม่ และคิดว่าเย็นนี้เลิกงานจะกลับบ้าน จากตอนแรกที่คิดว่าจะไม่กลับ
.
4.ทำไมเราคิดถึงอาหารฝีมือแม่กันนะ
ระหว่างขับรถอยู่บนทางด่วนบูรพาวิถียิงยาวกลับบ้านที่ชลบุรี ก็พลันนึกถึงเมนูต้มถั่วซี่โครงหมูของแม่ขึ้นมาแม่จะตื่นมาต้มซี่โครงหมูแต่เช้าตรู่จนกลิ่นหอมนั้นโชยเข้ามาในห้องนอน นี่แหละนาฬิกาปลุกขั้นเทพที่ทำให้เราลุกขึ้นจากเตียงได้โดยไม่ต้องกด Snooze
แต่ความลับที่แม่ไม่ได้บอกก็คือ ซี่โครงหมูสุดนุ่มนั้นผ่านการต้มมาหลายชั่วโมงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ต้มของแม่นอกจากซี่โครงหมูยังใส่ถั่วลิสงที่ต้มจนนุ่มเคี้ยวมันส์มาก ซึ่งมันหวานหอมกลมกล่อมไม่เหมือนที่อื่นเลย
.
นักจิตวิทยาเขาบอกว่ามันไม่ใช่แค่อาหาร แต่มันถูกเชื่อมโยงไปกับเรื่องความทรงจำและความผูกพัน กลิ่น รส รูป และโมเมนต์ของอาหารจานนั้น ทั้งตอนที่แม่ปรุง ตอนที่เรากิน ตอนที่เราได้กลิ่นลอยมาจากในครัว ถูกสร้างเป็นความทรงจำอันลึกซึ้งอยู่ในจิตสำนึกเรา
ความทรงจำที่เกิดจากประสบการณ์ที่มีอารมณ์เกี่ยวข้อง อย่างการทานอาหารที่แม่ทำในช่วงเวลาแห่งความสุขแบบนี้ จะถูกจดจำได้ดีมาก ๆ การทานอาหารของแม่จึงเป็นการเชื่อมโยงกับความทรงจำที่ดี และเป็นที่พึ่งพาทางใจในยามที่เรารู้สึกเครียดหรือเหงา
.
5.หยุดคิดเรื่องงาน เรื่องเงิน กลับบ้านไปกินข้าวกับแม่ แล้วพักสักหน่อย
วันแม่ก็ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ถือโอกาสนี้แหละ ผมจะกลับไปฮีลใจที่บ้านสักหน่อย ผมคิดว่าการได้กลับไปกินข้าวกับคนที่บ้าน ไม่ใช่แค่อิ่มท้อง แต่มันคือการเติมเต็มความสุขทางใจ การรับประทานอาหารร่วมกับครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ ช่วยลดความเครียด เพิ่มความสุข ได้จริง ๆ
.
การศึกษาของ Hammons & Fiese (2011) บอกว่าการทานอาหารร่วมกับครอบครัวช่วยลดพฤติกรรมเสี่ยงทางสุขภาพจิตในเด็กและวัยรุ่น เช่น ภาวะซึมเศร้า นอกจากนี้ การทานอาหารร่วมกัน ยังเพิ่มโอกาสในการพูดคุยและปรับความเข้าใจ คุยอะไรก็เพิ่มโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้น และยังได้รับการสนับสนุนทางอารมณ์ที่จริงใจอีกด้วย
.
ลองนึกย้อนไปถึงความรู้สึกอบอุ่นเมื่อได้นั่งล้อมวงทานข้าวกับคนที่เรารัก เสียงพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ รอยยิ้มของแม่ที่ส่งให้ขณะต้มถั่วซี่โครงหมูให้ สายตาห่วงใยของพ่อที่มองมา ช่วงเวลาเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งล้ำค่าที่เงินหาซื้อไม่ได้ ผมเชื่ออย่างนั้น
.
แม้ว่าชีวิตเราจะเร่งรีบและวุ่นวาย จะต้องรับบทนางแบกที่ออฟฟิศจนหลังขดแค่ไหน แต่ก็ผมสัญญาว่าจะไม่ลืมว่ายังมีคนข้างหลังคอยสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวหรือคนที่เรารัก 12 สิงหาคม นี้ ผมจะลางานกลับไปทานข้าวที่บ้านกับแม่ สร้างความทรงจำดี ๆ ไว้เยอะ ๆ เพราะเวลาและโอกาสนั้นอาจจะผ่านไปเร็วเกินกว่าที่เราคาดคิด
แล้วเพื่อน ๆ ล่ะ กลับไปกินข้าวที่บ้านครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
.
ดูสูตรอาหาร ต้มถั่วซี่โครงหมู จากคุณ Nickktwf ได้ที่ https://www.wongnai.com/.../196a88bc236546db93cf74702dcc9c32
.
#Wongnai #WongnaiStory #WongnaiCooking #วันแม่
.
Reference
รายงานสถานการณ์แรงงานไทย พ.ศ. 2562 โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ
Thailand Labour Force Survey: ข้อมูลจากการสำรวจกำลังแรงงานโดยสำนักงานสถิติแห่งชาติในช่วงปี 2560-2563
Thurber, C. A., & Walton, E. A. (2012). Preventing and treating homesickness. Pediatrics, 119(1), 192-201.
Wansink, B., Cheney, M. M., & Chan, N. (2003). Exploring comfort food preferences across age and gender. Physiology & Behavior, 79(4-5), 739-747.
Metcalfe, J.J., Fiese, B.H. (2017). Family Meals. In: Lebow, J., Chambers, A., Breunlin, D. (eds) Encyclopedia of Couple and Family Therapy. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-15877-8_741-1
Julia Hood P. The Benefits And Importance Of A Support System. https://bit.ly/3WgVnUl
