ครัวจันทร์ฉาย

ช่วงนี้สวนผึ้งไม่ได้อบอ้าว และคนเยอะพลุกพล่านเหมือนในอดีต อาจจะตั้งแต่ช่วงโควิดก็เลยทำให้นักท่องเที่ยวบางตาลงอย่างเห็นได้ชัด เราเองก็ไม่ได้มานานมากหลายปี พอกลับมาคราวนี้ก็ประทับใจกับความเงียบสงบ ร้านนี้เราเองยังไม่มีโอกาสได้มาทาน แต่ได้สัมผัสกับการตกแต่งแบบเรียบง่าย สีขาวๆ สว่างๆ ดูสะอาดตา ผสมกับเสียงนกที่เจ้าของเลี้ยงไว้และสีเขียวจากกระบองเพชรต้นใหญ่ก็ทำให้บรรยากาศร้านดีแบบเต็มสิบไม่มีหัก ยำผักกูด: เป็นเมนูขึ้นชื่อของย่านนี้เลยนะ แต่สวนผึ้งอาจจะห่างไกลบ่อกุ้งมากเกินไป กุ้งสดเลยไม่สดเท่าที่ควร รับรู้ได้ว่าน่าจะเป็นกุ้งแช่แข็งที่เอามาละลายน้ำแข็ง ก็กรอบเด้งอยู่หรอกนะ แต่มันไม่สดจนรู้สึกได้เกินไปนิดนึง คำแรกที่ตักเราก็โชคดีเจอผมเส้นยาว พันเกลียวมาอย่างดีกับต้นผักกูด ขอไม่โชว์ภาพแล้วกัน เพราะได้แจ้งเจ้าของร้านไปเรียบร้อย แล้วก็ได้รับการแก้ไขให้แล้วด้วย ราชาติน้ำยไแซ่บกำลังดี เสียตรงวัตถุดิบไม่ดีเท่าที่อยากได้ ปลาทับทิมทอดสมุนไพร: จานนี้ราคาไม่แรงเลยถ้าเทียบกับ portion ที่ได้ แต่ รสชาติมันเกินบรรยายจริงๆ ตอนแรกว่าจะสั่งปลาทอดน้ำปลาแต่กลัวจะเค็ม เลยเปลี่ยนมาเป็นเมนูนี้กลับกลายเป็นว่าเค็มจัดมาก เค็มจนลิ้นแตก เอาจริงๆ คือปลาทอดมาได้ดีมากนะ ใบกะเพราเอย กระชายเอยก็ทอดมาไม่อมน้ำมันไม่เกรียมเลย แต่ปลาเนี่ย เค็มเกินบรรยาย เราเห็นว่าจานแรกมีปัญหาไปแล้วกะว่าจานนี้ปล่อยผ่านไปแล้วกัน รสชาติแต่ละคนชอบคงต่างกัน ต้มแซ่บกระดูกอ่อน : ชามนี้ก็มีปัญหาอีก พนักงานเอามาเสิร์ฟผิดโต๊ะ ทางเราก็ไม่ได้ดูว่าเมนูอะไร รีบชิมก่อนว่าเค็มอีกไหม ถ้าเค็มไปจะได้ขอเต็มน้ำร้อนได้ แต่ยังไม่ทันได้แจ้งอะไร น้องพนักงานก็เดินมาบอกว่าเสิร์ฟผิด อีกสักพักก็มีน้องอีกคนเดินมาถามว่ายังจะรับเมนูที่สั่งไหม เราก็แจ้งว่ารับปกติค่ะ แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าที่น้องมาถามคือจะให้เราทานเมนูต้มสองชามหรือ? ก็เลยเรียกพนักงานมาเคลียร์อีกรอบ พอดีเจ้าของเดินเข้ามาดูแลก็เลยได้คืนชามที่เสิร์ฟผิด แล้วก็ได้เป็นเมนูต้มแซ่บเจ้าปัญหามาลิมซักที ซึ่งก็เค็มตามระเบียบ แต่เราก็หมดความอยากอาหารไปแล้วอะ ก็ทนๆ ทานไป ไม่เอร็ดอร่อยสมใจอยากเลย โดยรวมเราว่าเป็นร้านที่บรรยากาศดีมากจริงๆ นะ เจ้าของและพนักงานให้บริการดี แต่รสชาติกับมาตรฐานวัตถุดิบเราว่าอยากให้รักษาให้ดีกว่านี้ เราเชื่อว่าเค้าเคยทำได้ดีมาก่อนแน่นอน เพราะจากคะแนนรีวิวที่ได้ ก็มาจากพวกเราชาววงในที่ช่วยกันให้คะแนนเต็มที่